مجله خبری تشریفات

در ضلع شرقی راهروی میانی، سردری قرار گرفته که کتیبه ای کاشیکاری منقوش به نام سلطان عباس دارااست و تاریخ ۱۰۳۶ بر روی آن دیده میشود. این رمز در به ورودی صحن اساسی یا سردر عباسی شهرت دارد. صحن اصلی یا تراس داخلی که با عنوان حیاط قندیل پک پذیرایی ترحیم مشهد خانه نیز دارای شهرت است، محوطه‌ای مستطیل شکل را دربرگیرنده می گردد. کف تراس با تخته سنگ های صاف و صیقلی پوشیده شده است و در راس آن یک حوض سنگی کم عمق به چشم میخورد. این حوض گلبرگی شکل هست و 12 تَرک دارد که به گفته برخی محققان این 12 رخنه‌ به علامت دوازده فرقه قزلباش و یا دوازده امام شیعه‌ها ایجاد شده اند. در قبل در کنار این حوض چاه آبی رنگ قرار داشته که برای جانبداری آب از آن به کار گیری می شده اما موقتا روی این چاه را پوشانده‌اند. در غرب ایوان، یک دیوار سراسری و طاق نمادار آجری به چشم می خورد که توسط کاشی‌های معرق تزیین شد‌ه‌است و سردر عباسی را در خود دارد. قسمت شمالی دیوار به حجره ها یا اتاق های کوچک دو طبقه با سقف کوتاه منتهی میگردد که احتمال می رود محل چله خانه قدیم بوده باشد. پنجره‌های مشبک کاشی که به روش گره چینی مزین شده اند، وظیفه رساندن نور لازم را به داخل اتاق ها بر عهده دارا‌هستند.در شمال صحن اساسی، ایوانی مشاهده می شود که شمال آن نقش شاه نشین را دارد. این فرمان روا نشین با یک دَرِ ارسی، به ساختمانی گنبددار و هشت ضلعی موسوم به جنت سرا رویکرد می یابد. در جنت سرا می‌توانید مولاژ فرش مشهوری به نام قالی اردبیل را مشاهده کنید. این قالی در گذشته در آرامگاه شیخ صفی بوده و امروزه در موزه ویکتوریا وآلبرت میهن انگلستان جای دارد. قالی اردبیل از نگاه طرح و بافت یکی گران بها‌ترین فرش های جهان به شمار می رود و نامش در فهرست ۵۰ اثر شاهکار هنری برگزیده دنیا به چشم می خورد. این فرش یک گواهی تاریخی با تاریخ و امضا هست که بافت آن به سال ۹۱۸ خورشیدی در سیزد‌همین سال پادشاهی سلطان تهماسب باز می‌شود. مولاژ این فرش توسط فرشبافان ایرانی با همان طرح و اندازه و گره بافته شده تا طرف داران بتوانند از آن بازدید کنند. در اینجا اشیای گرانبها دیگری نیز به چشم می خورد که از بین آنها می توان به پرچمی اشاره کرد که در مبارزه چالدران در مشت شاه تهماسب بوده می‌باشد.اطلاعات دقیقی درباره کاربرد این نصیب از گروه وجود ندارد و درباره ساختار ابتدایی و تحولات آن نیز ورقه ها دقیقی در اختیار نیست. برخی بر این عقیده اند که احتمالا این بنا محلی برای سماع (1) درویشان بوده هست؛ به این دلیل‌که هنوز سنگ میدان که مربوط به این مراسم بوده، در دسته وجود دارد. عده دیگری نیز به گزارش بازدید دلاواله (جهانگرد ایتالیایی) از ایران در همان مجال اشاره می کنند که از جنت سرا با عنوان مسجدی بی سقف خیال کرده است. ولی لازم به ذکر می‌باشد که هیچ گونه محرابی در‌این گوشه و کنار وجود ندارد و احتمال مسجد بودن آن مقداری ضعیف به حیث می رسد. شواهد دیگری حاکی از آن می باشد که پس از اهدای اشیای گرانبها و کتاب های کتابخانه سلطنتی توسط پاد شاه عباس به حرم، این بنا به یک کتابخانه تبدیل می‌گردد.

در ضلع شرقی راهروی میانی، سردری قرار گرفته که کتیبه ای کاشیکاری منقوش به نام سلطان عباس دارااست و تاریخ ۱۰۳۶ بر روی آن دیده میشود. این رمز در به ورودی صحن اساسی یا سردر عباسی شهرت دارد. صحن اصلی یا تراس داخلی که با عنوان حیاط قندیل پک پذیرایی ترحیم مشهد خانه نیز دارای شهرت است، محوطه‌ای مستطیل شکل را دربرگیرنده می گردد. کف تراس با تخته سنگ های صاف و صیقلی پوشیده شده است و در راس آن یک حوض سنگی کم عمق به چشم میخورد. این حوض گلبرگی شکل هست و 12 تَرک دارد که به گفته برخی محققان این 12 رخنه‌ به علامت دوازده فرقه قزلباش و یا دوازده امام شیعه‌ها ایجاد شده اند. در قبل در کنار این حوض چاه آبی رنگ قرار داشته که برای جانبداری آب از آن به کار گیری می شده اما موقتا روی این چاه را پوشانده‌اند. در غرب ایوان، یک دیوار سراسری و طاق نمادار آجری به چشم می خورد که توسط کاشی‌های معرق تزیین شد‌ه‌است و سردر عباسی را در خود دارد. قسمت شمالی دیوار به حجره ها یا اتاق های کوچک دو طبقه با سقف کوتاه منتهی میگردد که احتمال می رود محل چله خانه قدیم بوده باشد. پنجره‌های مشبک کاشی که به روش گره چینی مزین شده اند، وظیفه رساندن نور لازم را به داخل اتاق ها بر عهده دارا‌هستند.در شمال صحن اساسی، ایوانی مشاهده می شود که شمال آن نقش شاه نشین را دارد. این فرمان روا نشین با یک دَرِ ارسی، به ساختمانی گنبددار و هشت ضلعی موسوم به جنت سرا رویکرد می یابد. در جنت سرا می‌توانید مولاژ فرش مشهوری به نام قالی اردبیل را مشاهده کنید. این قالی در گذشته در آرامگاه شیخ صفی بوده و امروزه در موزه ویکتوریا وآلبرت میهن انگلستان جای دارد. قالی اردبیل از نگاه طرح و بافت یکی گران بها‌ترین فرش های جهان به شمار می رود و نامش در فهرست ۵۰ اثر شاهکار هنری برگزیده دنیا به چشم می خورد. این فرش یک گواهی تاریخی با تاریخ و امضا هست که بافت آن به سال ۹۱۸ خورشیدی در سیزد‌همین سال پادشاهی سلطان تهماسب باز می‌شود. مولاژ این فرش توسط فرشبافان ایرانی با همان طرح و اندازه و گره بافته شده تا طرف داران بتوانند از آن بازدید کنند. در اینجا اشیای گرانبها دیگری نیز به چشم می خورد که از بین آنها می توان به پرچمی اشاره کرد که در مبارزه چالدران در مشت شاه تهماسب بوده می‌باشد.اطلاعات دقیقی درباره کاربرد این نصیب از گروه وجود ندارد و درباره ساختار ابتدایی و تحولات آن نیز ورقه ها دقیقی در اختیار نیست. برخی بر این عقیده اند که احتمالا این بنا محلی برای سماع (1) درویشان بوده هست؛ به این دلیل‌که هنوز سنگ میدان که مربوط به این مراسم بوده، در دسته وجود دارد. عده دیگری نیز به گزارش بازدید دلاواله (جهانگرد ایتالیایی) از ایران در همان مجال اشاره می کنند که از جنت سرا با عنوان مسجدی بی سقف خیال کرده است. ولی لازم به ذکر می‌باشد که هیچ گونه محرابی در‌این گوشه و کنار وجود ندارد و احتمال مسجد بودن آن مقداری ضعیف به حیث می رسد. شواهد دیگری حاکی از آن می باشد که پس از اهدای اشیای گرانبها و کتاب های کتابخانه سلطنتی توسط پاد شاه عباس به حرم، این بنا به یک کتابخانه تبدیل می‌گردد.